aaaaaaaaaaaJOHN_DEERE1
aaaaaaaaKongres Mięsny

Gospodarka pastwiskowa – tradycja czy innowacja w żywieniu krów mlecznych?

6 grudnia 2023
Gospodarka pastwiskowa – tradycja czy innowacja w żywieniu krów mlecznych?

 

 

Wpływ dostępności paszy na pastwisku na wydajność mleka (linia niebieska) i ilość niedojadów (linia czerwona)

 

Zasady racjonalnego użytkowania pastwisk rotacyjnych:

  • odpowiedni czas odrastania runi w celu uzyskania stadium dojrzałości pastwiskowej (spasanie runi zbyt niskiej osłabia wartościowe trawy i rośliny motylkowate, a wypas runi zbyt wysokiej zwiększa niedojady),
  • krótki okres spasania runi (2-3 dni) na kwaterze lub wyznaczonej powierzchni pastwiska (dłuższe przebywanie zwierząt na tej samej powierzchni powoduje zbyt silne udeptywanie darni i jej niszczenie),
  • zmienny sposób użytkowania (okresowe koszenie kolejnych kwater z przeznaczeniem runi do zakiszenia wzmacnia rośliny łąkowe).

 

Planowanie powierzchni pastwiskowej

Powierzchnię pastwiska należy tak zaplanować, aby w pełni pokrywać zapotrzebowanie na zielonkę

 

Pastwisko jest uznawane za najlepszą formę żywienia przeżuwaczy w okresie wegetacyjnym.

Ruń pastwiskowa jest najtańszą paszą dla krów mlecznych. Wypas na pastwisku zapewnia ruch

na świeżym powietrzu, co korzystnie wpływa na zdrowie i kondycję zwierząt. Prowadzenie gospodarki pastwiskowej pozwala też hodowcom korzystać ze wsparcia z ekoschematu Dobrostan zwierząt. Dlaczego warto zdecydować się na żywienie pastwiskowe i jak przygotować się do sezonu pastwiskowego – radzą eksperci Krowie na Zdrowie.

 

Żywienie pastwiskowe

Zielonka pastwiskowa o właściwym składzie botanicznym (70-80% traw pastewnych, 15-20% motylkowatych i 5-10% ziół) pobierana przez krowy w stadium dojrzałości pastwiskowej zapewnia produkcję około 15, a niekiedy 20 l mleka dziennie od krowy bez dodatku paszy treściwej. Czynnikiem ograniczającym wypas jest oddalenie pastwisk od obór. Przyjmuje się, że odległość ta dla krów mlecznych nie powinna przekraczać 1,5 km. W żywieniu pastwiskowym krów mlecznych w naszym kraju powszechnie stosuje się wypasy rotacyjne, głównie kwaterowy i dawkowany. Dla ich prowadzenia konieczne staje się wytyczenie ogrodzeń stałych lub przenośnych, za pomocą pastucha elektrycznego.

 

Wypas kwaterowy a dawkowany

System kwaterowy jest dobry dla większych stad bydła. Umożliwia on prowadzenie wypasu zwierząt

w grupach – w pierwszej kolejności krów o największej wydajności, a następnie pozostałych

sztuk stada. Lepszym sposobem jest wypas dawkowany. Polega on na wyznaczeniu w obrębie

kwatery dziennej powierzchni do spasienia za pomocą przenośnego ogrodzenia elektrycznego.

Przyczynia się to do ograniczenia niedojadów i lepszego wykorzystania runi przez zwierzęta.

Wyznaczenie odpowiedniej dla stada powierzchni do spasienia w ciągu dnia:

  • zapewnia pokrycie zapotrzebowania zwierząt na zielonkę pastwiskową,
  • zwiększa współczynnik wykorzystania pastwiska (zmniejsza ilość niedojadów).

Planując w dawce pokarmowej dla krowy 60 kg zielonki należy przeznaczyć do wypasu 75 m2

powierzchni runi w stadium dojrzałości pastwiskowej.

 

Kiedy rozpocząć wypas pastwiskowy

Zaleca się wczesne rozpoczęcie wypasu wiosną, gdy ruń osiągnie wysokość około 10-12 cm. W warunkach naszego kraju przy sprzyjającej pogodzie może to nastąpić już 20 kwietnia. W początkowym okresie przez kilka dni należy prowadzić tak zwane „przepasanie” pastwiska, które powinno trwać do 2 godzin dziennie w celu przystosowania mikroflory żwacza do trawienia zielonki. Przyzwyczajając zwierzęta do coraz dłuższego przebywania na pastwisku, po okresie 10-14 dni należy

rozpocząć wypas właściwy. Kwaterę lub wyznaczoną powierzchnię należy spasać w stadium dojrzałości pastwiskowej runi, w której przy wysokości 18-23 cm zbiera się plon 0,7-0,9 kg

zielonki z 1 m2. Wypasanie pastwiska, którego plon runi przekracza 1 kg zielonki z 1 m2, przyczynia się do zwiększenia pobrania suchej masy i wydajności mleka, ale jednocześnie wpływa na obniżenie wykorzystania pastwiska poprzez zwiększenie niedojadów. W takich warunkach racjonalnym sposobem spasania runi jest wypas pasowy. Poprzez częste przesuwanie pastucha elektrycznego pasącemu się stadu przydzielane są pasy runi, a zwierzęta ustawiają się w tzw. froncie pasienia. Należy pamiętać, aby dla 1 krowy przeznaczyć 1-1,5 m pasa runi.

mleko, z mleczarni

Wpływ dostępności paszy na pastwisku na wydajność mleka (linia niebieska) i ilość niedojadów (linia czerwona)

Zasady racjonalnego użytkowania pastwisk rotacyjnych:

  • odpowiedni czas odrastania runi w celu uzyskania stadium dojrzałości pastwiskowej (spasanie runi zbyt niskiej osłabia wartościowe trawy i rośliny motylkowate, a wypas runi zbyt wysokiej zwiększa niedojady),
  • krótki okres spasania runi (2-3 dni) na kwaterze lub wyznaczonej powierzchni pastwiska (dłuższe przebywanie zwierząt na tej samej powierzchni powoduje zbyt silne udeptywanie darni i jej niszczenie),
  • zmienny sposób użytkowania (okresowe koszenie kolejnych kwater z przeznaczeniem runi do zakiszenia wzmacnia rośliny łąkowe).

 

Planowanie powierzchni pastwiskowej

Powierzchnię pastwiska należy tak zaplanować, aby w pełni pokrywać zapotrzebowanie na zielonkę

dla stada w sierpniu i we wrześniu. Nadmiar produkowanej zielonki wiosną należy skosić

i zakonserwować. Wypas integrowany z konserwacją paszy jest nie tylko pożądany z żywieniowego

punktu widzenia, lecz także ze względu na właściwości biologiczne roślin łąkowych. Dostosowanie obsady do potencjału plonotwórczego traw i roślin motylkowatych oraz stosowanego nawożenia jest czynnikiem decydującym o ilości wyprodukowanego mleka z pastwiska. Pastwiska bardzo dobre odznaczają się obsadą powyżej 3 krów na 1 ha.

mleko

Obsadę pastwiska należy optymalizować

Zbyt niska obsada zapewnia wysoką wydajność mleka w przeliczeniu na krowę, ale niską wydajność mleka z 1 ha pastwiska. W warunkach zbyt wysokiej obsady brakuje paszy na pokrycie zapotrzebowania dla większej ilości krów, co w efekcie daje spadek wydajności mleka w przeliczeniu na krowę i na hektar pastwiska. Ważnym kryterium prawidłowości wypasu jest obciążenie pastwiska, które oznacza łączną masę jednocześnie pasących się zwierząt na 1 ha. Na dobrych pastwiskach obciążenie nie powinno być większe niż 20-25 ton (około 40 krów) na 1 ha. Przekroczenie tego progu powoduje degradację pastwisk.

 

Konserwacja runi łąkowej

W warunkach naszego kraju konieczne jest konserwowanie pasz na okres żywienia zimowego.

Istnieją dwa sposoby konserwacji runi łąkowej - poprzez suszenie lub kiszenie. Suszenie jest wykorzystywane w technologii produkcji siana oraz suszu. Naturalne suszenie siana wymaga dłuższego przebywania skoszonej masy na łące, co zwiększa straty wynikające z niesprzyjających warunków pogodowych. Uniknięcie tego ryzyka umożliwia sztuczne dosuszanie siana w miejscu składowania po uprzednim, skróconym do minimum czasie suszenia na pokosach. Dosuszanie można prowadzić w oparciu o wentylatory tłoczące zimne lub podgrzane powietrze do sterty siana. Jest ono jednak wysoce energochłonne, a koszty produkcji siana są wysokie. W celu ograniczenia strat oraz uzyskania paszy o wysokiej jakości należy ograniczać do minimum czas zalegania skoszonej runi na łące.

 

Czynniki decydujące o szybkości suszenia siana i podsuszania runi przy produkcji sianokiszonek:

  • agregatowanie kosiarek ze zgniataczami pokosów – kondycjonerami,
  • roztrząsanie pokosów natychmiast po skoszeniu,
  • wielkość plonu (większy plon wydłuża czas suszenia),
  • poziom nawożenia azotem (większa dawka azotu zwiększa żywotność roślin, które wolniej oddają wodę),
  • gatunek i odmiana roślin łąkowych.
 

Przebieg suszenia skoszonej runi przy zastosowaniu dwóch wariantów technologicznych

Czas zalegania skoszonej

masy na pokosach w

godzinach

Zawartość suchej masy (%)

 

 

Roztrząsanie po 2 godzinach

od skoszenia

 

Roztrząsanie po 24 godzinach

od skoszenia

 

0

 

18,0

 

18,0

 

28

 

48,3

 

34,8

 

52

 

72,5

 

58,0

 

76

 

80,5

 

72,5

 

100

 

-

 

81,2

 

 
 
 

 

 

 

dla stada w sierpniu i we wrześniu. Nadmiar produkowanej zielonki wiosną należy skosić

i zakonserwować. Wypas integrowany z konserwacją paszy jest nie tylko pożądany z żywieniowego

punktu widzenia, lecz także ze względu na właściwości biologiczne roślin łąkowych. Dostosowanie obsady do potencjału plonotwórczego traw i roślin motylkowatych oraz stosowanego nawożenia jest czynnikiem decydującym o ilości wyprodukowanego mleka z pastwiska. Pastwiska bardzo dobre odznaczają się obsadą powyżej 3 krów na 1 ha.

oprc, e-red, ppr.pl na podst źródło: projekt "Krowie na Zdrowie"


POWIĄZANE

Przypominjący medium społecznościowe „X” (dawny Twitter) Sejm „X” (zbieżność naz...

Wałek przekaźnika mocy rurowy, znany również jako wałek odbioru mocy (WOM), to k...

Z niczym wyszli wczoraj ze spotkania z premierem Donaldem Tuskiem rolnicy. To je...


Komentarze

Bądź na bieżąco

Zapisz się do newslettera

Każdego dnia najnowsze artykuły, ostatnie ogłoszenia, najświeższe komentarze, ostatnie posty z forum

Najpopularniejsze tematy

gospodarkapracaprzetargi
Nowy PPR (stopka)
Jestesmy w spolecznosciach:
Zgłoś uwagę