aaaaaaaaaaaJOHN_DEERE1

Gospodarka pastwiskowa – tradycja czy innowacja w żywieniu krów mlecznych?

6 grudnia 2023
Gospodarka pastwiskowa – tradycja czy innowacja w żywieniu krów mlecznych?

 

 

Wpływ dostępności paszy na pastwisku na wydajność mleka (linia niebieska) i ilość niedojadów (linia czerwona)

 

Zasady racjonalnego użytkowania pastwisk rotacyjnych:

  • odpowiedni czas odrastania runi w celu uzyskania stadium dojrzałości pastwiskowej (spasanie runi zbyt niskiej osłabia wartościowe trawy i rośliny motylkowate, a wypas runi zbyt wysokiej zwiększa niedojady),
  • krótki okres spasania runi (2-3 dni) na kwaterze lub wyznaczonej powierzchni pastwiska (dłuższe przebywanie zwierząt na tej samej powierzchni powoduje zbyt silne udeptywanie darni i jej niszczenie),
  • zmienny sposób użytkowania (okresowe koszenie kolejnych kwater z przeznaczeniem runi do zakiszenia wzmacnia rośliny łąkowe).

 

Planowanie powierzchni pastwiskowej

Powierzchnię pastwiska należy tak zaplanować, aby w pełni pokrywać zapotrzebowanie na zielonkę

 

Pastwisko jest uznawane za najlepszą formę żywienia przeżuwaczy w okresie wegetacyjnym.

Ruń pastwiskowa jest najtańszą paszą dla krów mlecznych. Wypas na pastwisku zapewnia ruch

na świeżym powietrzu, co korzystnie wpływa na zdrowie i kondycję zwierząt. Prowadzenie gospodarki pastwiskowej pozwala też hodowcom korzystać ze wsparcia z ekoschematu Dobrostan zwierząt. Dlaczego warto zdecydować się na żywienie pastwiskowe i jak przygotować się do sezonu pastwiskowego – radzą eksperci Krowie na Zdrowie.

 

Żywienie pastwiskowe

Zielonka pastwiskowa o właściwym składzie botanicznym (70-80% traw pastewnych, 15-20% motylkowatych i 5-10% ziół) pobierana przez krowy w stadium dojrzałości pastwiskowej zapewnia produkcję około 15, a niekiedy 20 l mleka dziennie od krowy bez dodatku paszy treściwej. Czynnikiem ograniczającym wypas jest oddalenie pastwisk od obór. Przyjmuje się, że odległość ta dla krów mlecznych nie powinna przekraczać 1,5 km. W żywieniu pastwiskowym krów mlecznych w naszym kraju powszechnie stosuje się wypasy rotacyjne, głównie kwaterowy i dawkowany. Dla ich prowadzenia konieczne staje się wytyczenie ogrodzeń stałych lub przenośnych, za pomocą pastucha elektrycznego.

 

Wypas kwaterowy a dawkowany

System kwaterowy jest dobry dla większych stad bydła. Umożliwia on prowadzenie wypasu zwierząt

w grupach – w pierwszej kolejności krów o największej wydajności, a następnie pozostałych

sztuk stada. Lepszym sposobem jest wypas dawkowany. Polega on na wyznaczeniu w obrębie

kwatery dziennej powierzchni do spasienia za pomocą przenośnego ogrodzenia elektrycznego.

Przyczynia się to do ograniczenia niedojadów i lepszego wykorzystania runi przez zwierzęta.

Wyznaczenie odpowiedniej dla stada powierzchni do spasienia w ciągu dnia:

  • zapewnia pokrycie zapotrzebowania zwierząt na zielonkę pastwiskową,
  • zwiększa współczynnik wykorzystania pastwiska (zmniejsza ilość niedojadów).

Planując w dawce pokarmowej dla krowy 60 kg zielonki należy przeznaczyć do wypasu 75 m2

powierzchni runi w stadium dojrzałości pastwiskowej.

 

Kiedy rozpocząć wypas pastwiskowy

Zaleca się wczesne rozpoczęcie wypasu wiosną, gdy ruń osiągnie wysokość około 10-12 cm. W warunkach naszego kraju przy sprzyjającej pogodzie może to nastąpić już 20 kwietnia. W początkowym okresie przez kilka dni należy prowadzić tak zwane „przepasanie” pastwiska, które powinno trwać do 2 godzin dziennie w celu przystosowania mikroflory żwacza do trawienia zielonki. Przyzwyczajając zwierzęta do coraz dłuższego przebywania na pastwisku, po okresie 10-14 dni należy

rozpocząć wypas właściwy. Kwaterę lub wyznaczoną powierzchnię należy spasać w stadium dojrzałości pastwiskowej runi, w której przy wysokości 18-23 cm zbiera się plon 0,7-0,9 kg

zielonki z 1 m2. Wypasanie pastwiska, którego plon runi przekracza 1 kg zielonki z 1 m2, przyczynia się do zwiększenia pobrania suchej masy i wydajności mleka, ale jednocześnie wpływa na obniżenie wykorzystania pastwiska poprzez zwiększenie niedojadów. W takich warunkach racjonalnym sposobem spasania runi jest wypas pasowy. Poprzez częste przesuwanie pastucha elektrycznego pasącemu się stadu przydzielane są pasy runi, a zwierzęta ustawiają się w tzw. froncie pasienia. Należy pamiętać, aby dla 1 krowy przeznaczyć 1-1,5 m pasa runi.

mleko, z mleczarni

Wpływ dostępności paszy na pastwisku na wydajność mleka (linia niebieska) i ilość niedojadów (linia czerwona)

Zasady racjonalnego użytkowania pastwisk rotacyjnych:

  • odpowiedni czas odrastania runi w celu uzyskania stadium dojrzałości pastwiskowej (spasanie runi zbyt niskiej osłabia wartościowe trawy i rośliny motylkowate, a wypas runi zbyt wysokiej zwiększa niedojady),
  • krótki okres spasania runi (2-3 dni) na kwaterze lub wyznaczonej powierzchni pastwiska (dłuższe przebywanie zwierząt na tej samej powierzchni powoduje zbyt silne udeptywanie darni i jej niszczenie),
  • zmienny sposób użytkowania (okresowe koszenie kolejnych kwater z przeznaczeniem runi do zakiszenia wzmacnia rośliny łąkowe).

 

Planowanie powierzchni pastwiskowej

Powierzchnię pastwiska należy tak zaplanować, aby w pełni pokrywać zapotrzebowanie na zielonkę

dla stada w sierpniu i we wrześniu. Nadmiar produkowanej zielonki wiosną należy skosić

i zakonserwować. Wypas integrowany z konserwacją paszy jest nie tylko pożądany z żywieniowego

punktu widzenia, lecz także ze względu na właściwości biologiczne roślin łąkowych. Dostosowanie obsady do potencjału plonotwórczego traw i roślin motylkowatych oraz stosowanego nawożenia jest czynnikiem decydującym o ilości wyprodukowanego mleka z pastwiska. Pastwiska bardzo dobre odznaczają się obsadą powyżej 3 krów na 1 ha.

mleko

Obsadę pastwiska należy optymalizować

Zbyt niska obsada zapewnia wysoką wydajność mleka w przeliczeniu na krowę, ale niską wydajność mleka z 1 ha pastwiska. W warunkach zbyt wysokiej obsady brakuje paszy na pokrycie zapotrzebowania dla większej ilości krów, co w efekcie daje spadek wydajności mleka w przeliczeniu na krowę i na hektar pastwiska. Ważnym kryterium prawidłowości wypasu jest obciążenie pastwiska, które oznacza łączną masę jednocześnie pasących się zwierząt na 1 ha. Na dobrych pastwiskach obciążenie nie powinno być większe niż 20-25 ton (około 40 krów) na 1 ha. Przekroczenie tego progu powoduje degradację pastwisk.

 

Konserwacja runi łąkowej

W warunkach naszego kraju konieczne jest konserwowanie pasz na okres żywienia zimowego.

Istnieją dwa sposoby konserwacji runi łąkowej - poprzez suszenie lub kiszenie. Suszenie jest wykorzystywane w technologii produkcji siana oraz suszu. Naturalne suszenie siana wymaga dłuższego przebywania skoszonej masy na łące, co zwiększa straty wynikające z niesprzyjających warunków pogodowych. Uniknięcie tego ryzyka umożliwia sztuczne dosuszanie siana w miejscu składowania po uprzednim, skróconym do minimum czasie suszenia na pokosach. Dosuszanie można prowadzić w oparciu o wentylatory tłoczące zimne lub podgrzane powietrze do sterty siana. Jest ono jednak wysoce energochłonne, a koszty produkcji siana są wysokie. W celu ograniczenia strat oraz uzyskania paszy o wysokiej jakości należy ograniczać do minimum czas zalegania skoszonej runi na łące.

 

Czynniki decydujące o szybkości suszenia siana i podsuszania runi przy produkcji sianokiszonek:

  • agregatowanie kosiarek ze zgniataczami pokosów – kondycjonerami,
  • roztrząsanie pokosów natychmiast po skoszeniu,
  • wielkość plonu (większy plon wydłuża czas suszenia),
  • poziom nawożenia azotem (większa dawka azotu zwiększa żywotność roślin, które wolniej oddają wodę),
  • gatunek i odmiana roślin łąkowych.
 

Przebieg suszenia skoszonej runi przy zastosowaniu dwóch wariantów technologicznych

Czas zalegania skoszonej

masy na pokosach w

godzinach

Zawartość suchej masy (%)

 

 

Roztrząsanie po 2 godzinach

od skoszenia

 

Roztrząsanie po 24 godzinach

od skoszenia

 

0

 

18,0

 

18,0

 

28

 

48,3

 

34,8

 

52

 

72,5

 

58,0

 

76

 

80,5

 

72,5

 

100

 

-

 

81,2

 

 
 
 

 

 

 

dla stada w sierpniu i we wrześniu. Nadmiar produkowanej zielonki wiosną należy skosić

i zakonserwować. Wypas integrowany z konserwacją paszy jest nie tylko pożądany z żywieniowego

punktu widzenia, lecz także ze względu na właściwości biologiczne roślin łąkowych. Dostosowanie obsady do potencjału plonotwórczego traw i roślin motylkowatych oraz stosowanego nawożenia jest czynnikiem decydującym o ilości wyprodukowanego mleka z pastwiska. Pastwiska bardzo dobre odznaczają się obsadą powyżej 3 krów na 1 ha.

oprc, e-red, ppr.pl na podst źródło: projekt "Krowie na Zdrowie"


POWIĄZANE

Obecnie większość upraw kukurydzy w Polsce znajduje się w fazie kwitnienia. To d...

Lidl Polska to największy eksporter dóbr rolno-spożywczych w naszym kraju oraz s...

Wydaje się, że zasady BHP są znane wszystkim pracownikom, jednak liczba wypadków...


Komentarze

Bądź na bieżąco

Zapisz się do newslettera

Każdego dnia najnowsze artykuły, ostatnie ogłoszenia, najświeższe komentarze, ostatnie posty z forum

Najpopularniejsze tematy

gospodarkapracaprzetargi
Nowy PPR (stopka)
Jestesmy w spolecznosciach:
Zgłoś uwagę