Adama_1-15.08.2020
Bayer_dekalb_lipiec_2020

Słownik Unii Europejskiej – T

19 czerwca 2002


TACIS (ang.: TECHNICAL ASSISTANCE TO THE COMMON-WEALTH OF INDEPENDENT STATES) – Pomoc Techniczna dla Wspólnoty Niepodległych Państw oraz Gruzji w ramach programów pomocowych Unii Europejskiej utworzona w 1999 roku dla państw byłego ZSRR oraz Mongolii.

TAIEX – patrz BIURO WYMIANY INFORMACJI NA TEMAT POMOCY TECHNICZNEJ

TEMPUS – program mobilności studentów uniwersyteckich w Europie, który został utworzony w odpowiedzi na otwarcie się Europy Środkowej i Wschodniej. W ramach programu udzielana jest pomoc finansowa dla wspólnych projektów z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz Europy Środkowej i Wschodniej w obszarze programów nauczania oraz szkolenia zawodowego.

TFAN – patrz ZESPÓL ZADANIOWY DO SPRAW NEGOCJACJI] AKCESYJNYCH

TRAKTAT AKCESYJNY – jest umową międzynarodową zawartą między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwom kandydującym, której przedmiotem jest członkostwo kraju kandydującego w Unii Europejskiej. Traktat składa się z następujących części: 1. Traktatu w sprawie przystąpienia, 2. Aktu dotyczącego warunków przystąpienia i dopasowania do traktatów (zawierającego wynegocjowane okresy przejściowe i derogacje), 3. Protokołów dodatkowych, 4. Aktu końcowego (dokumentu stwierdzającego, że
Traktat, Akt Akcesji, Protokoły i Wspólne Deklaracje zostały przyjęte w ramach Międzyrządowej Konferencji Akcesyjnej Państw Członkowskich i Kandydujących), 5. Wspólnych Deklaracji. Traktat w sprawie przystąpienia i Akt dotyczący warunków przystąpienia stanowią łącznie Traktat o przystąpieniu w szerokim znaczeniu, który należy do wspólnotowego prawa pierwotnego. Natomiast Akt końcowy nie jest częścią składową Traktatu o przystąpieniu z punktu widzenia prawa międzynarodowego. Traktat Akcesyjny podlega ratyfikacji zgodnie z uregulowaniami przyjętymi w danym kraju. Zgodnie z Konstytucją RP po podpisaniu Traktatu może się odbyć ogólnokrajowe referendum zezwalające na jego ratyfikację.

TRAKTAT AMSTERDAMSKI – podpisany 2 października 1997 roku w Amsterdamie przez 15 państw członkowskich Unii Europejskiej. Wszedł w życie l maja 1999 roku. Traktat wprowadza poprawki do Traktatu o Unii Europejskiej Traktatów Rzymskich oraz innych aktów wspólnotowych. Najważniejsze kierunki zmian to poprawienie czytelności i jawności działań Unii Europejskiej, zaakcentowanie ochrony szeroko pojętych praw obywateli UE, uproszczenie procedur prawodawczych i zmiany instytucjonalne, szerokie zmiany w dotychczasowym III filarze Unii (współpraca w zakresie spraw wewnętrznych i wymiaru sprawiedliwości), zmiany w II filarze (Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa), nowe postanowienia sankcjonujące elastyczność integracji w postaci wzmocnionej współpracy. III filar wprowadzony przez Traktat Amsterdamski stanowi współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych.

TRAKTAT BRUKSELSKI – Traktat o Gospodarczej, Społecznej i Kulturalnej Współpracy oraz Zbiorowej Samoobronie podpisany w marcu 1948 roku przez Wielką Brytanię, Francję, Włochy, Belgię, Holandię i Luksemburg. Traktat był prekursorem Traktatu Północnoatlantyckiego podpisanego w Waszyngtonie w kwietniu 1949 roku. Traktat Brukselski stał się podstawą Unii Zachodnioeuropejskiej, której założycielami były państwa sygnatariusze Traktatu oraz Niemcy utworzonej w 1954 roku.

TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ (TRAKTAT Z MAASTRICHT) – zawarty i podpisany na posiedzeniu Rady Europejskiej w Maastricht w dniach 9-10 grudnia 1991 roku, a następnie ratyfikowany w drodze referendum przez państwa członkowskie, wszedł w życie l listopada 1993 roku. Traktat ustanowił Unię Europejską opartą na Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej i Unii Gospodarczej i Walutowej, które stanowią I filar nowej struktury UE, Wspólnej Polityce Zagranicznej i Bezpieczeństwa (II filar), Współpracy w zakresie Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości (III filar Unii Europejskiej).

TRAKTAT O USTANOWIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ –  nowa nazwa Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą zmieniona przez Traktat o Unii Europejskiej.

TRAKTAT PARYSKI – traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, podpisany przez Belgię, Francję, Holandię, Luksemburg, RFN i Włochy 18 kwietnia 1951 roku w Paryżu. Wszedł w życie 23 lipca 1952 roku, a wygasa w 2002 roku.

TRAKTATY RZYMSKIE – traktaty założycielskie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, a także przynależne im protokoły dodatkowe. Traktaty zostały podpisane 25 marca 1957 roku w Rzymie przez Belgię, Danię, Francję, Holandię, Luksemburg i RFN i weszły w życie 1 stycznia 1958 roku. W preambule traktatu ustanawiającego EWG sformułowane są główne cele integracji europejskiej (ścisła współpraca narodów europejskich, postęp gospodarczy i społeczny, stała poprawa warunków życia i pracy, zachowanie pokoju i wolności).

TRAKTATY ZAŁOŻYCIELSKIE – patrz TRAKTATY RZYMSKIE

TREVI (fr.: TERRORISME, KADICALISME, EXTREMISME, VIOLENCE INTERNATIONALE) –  nazwa nadana nieformalnej współpracy między ministerstwami spraw wewnętrznych i sprawiedliwości państw członkowskich Unii Europejskiej, której celem jest zwalczanie międzynarodowego terroryzmu oraz handlu narkotykami. Utworzona w 1975 roku zaczęła swoją działalność w roku 1976. W ramach współpracy ministrowie odpowiedzialni za bezpieczeństwo wewnętrzne państw członkowskich spotykają się dwa razy do roku, by dyskutować o współpracy oraz wspólnych strategiach. Grupa TREVI współpracuje także z państwami trzecimi.

TROIKA – początkowo była to aranżacja zapewniająca ciągłość prac prezydencji Rady Ministrów. Polegała na zapewnieniu prezydencji na każdym poziomie funkcjonowania asysty odpowiednika z poprzedzającej i następującej prezydencji w prowadzeniu Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. Traktat Amsetrdamski ustanowił nową troikę do prowadzenia WPZiB składającą się z prezydencji (w towarzystwie następującej prezydonoji), Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Komisji.

TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY – w polskiej wersji językowej funkcjonuje także pod nazwą Trybunał Rewidentów Księgowych. Jest jedną z głównych instytucji Unii Europejskiej, której zadaniem jest kontrola dochodów i wydatków Wspólnot i instytucji UE, nadzór nad zarządzaniem finansami wspólnotowymi oraz, wraz z Parlamentem Europejskim i Radą Unii Europejskiej, kontrola w zakresie realizacji budżetu. Jest to organ kolegialny, w skład którego wchodzi 15 członków-rewidentów z piętnastu państw członkowskich mianowanych przez Radę Unii Europejskiej w porozumieniu z Parlamentem Europejskim na okres 6 lat. Członkowie Trybunału wybierają spośród swego grona przewodniczącego na trzy lata.

TRYBUNAŁ REWIDENTÓW KSIĘGOWYCH – patrz TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY

TWINNING (fr.: JUMELAGE) – główny instrument w procesie budowania instytucji w ramach PHARE, stosowany od maja 1998 roku. Polega na wykorzystaniu współpracy między administracją publiczną i organizacjami publicznymi w państwach kandydujących do członkostwa w Unii Europejskiej oraz ich odpowiednikami w państwach członkowskich UE. W ramach twinningu eksperci z państw członkowskich UE przez 12 miesięcy pracują w odpowiednich urzędach / ministerstwach w państwie kandydującym doradzając przy realizacji projektów związanych z transpozycją i wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnot w określonej dziedzinie. Celem twinningu nie jest współpraca jako taka, lecz jej konkretne wyniki – wdrożenie dorobku prawnego Wspólnot do prawa narodowego państwa kandydującego.

 


   A B C D E F G H I J K L M N O P R SU W Y Z




POWIĄZANE

Od 10 lutego Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa będzie przyjmował...

Około 92,6 tys. ton żywności o wartości ponad 265 mln zł trafi w tym roku do org...

Sytuacja na unijnym rynku rolnym nadal jest krytyczna. Potrzeba środków łagodząc...


Komentarze

Bądź na bieżąco

Zapisz się do newslettera

Każdego dnia najnowsze artykuły, ostatnie ogłoszenia, najświeższe komentarze, ostatnie posty z forum

Najpopularniejsze tematy

gospodarkapracaprzetargi
Nowy PPR (stopka)
Jestesmy w spolecznosciach:
Zgłoś uwagę