aaaaaaaaaaaJOHN_DEERE1
aaaaaaaaKongres Mięsny

Jak można promować pochodzenie geograficzne towarów?

14 lipca 2004

Rozporządzenie Rady 2081/92 reguluje zasady oznaczania towarów rolno-spożywczych za pomocą chronionych oznaczeń geograficznych i chronionych oznaczeń pochodzenia (Dz. Urz. WE L 208, 24.07.1992). Obejmuje ono określone kategorie produktów, takie jak: piwo, napoje z ekstraktów roślin, chleb, ciasta, mięso, sery, ryby, owoce, warzywa, oliwa, jaja, miód. Wyłączone z tego systemu są wina i napoje spirytusowe, które podlegają regulacji zawartej w odrębnych aktach prawa wspólnotowego.

Rozporządzanie przewiduje dwa typy oznaczeń: proste oznaczenia geograficzne (PGI) oraz oznaczenia kwalifikowane: oznaczenia pochodzenia (PDO). Oba typy oznaczeń odnoszą się do nazw regionów, a w wyjątkowych sytuacjach również krajów. Wymagania dla oznaczeń typu PDO nakładają obowiązek udowodnienia, że jakość lub charakterystyka produktu są ściśle lub wyłącznie związane ze szczególnym środowiskiem geograficznym, obejmującym czynniki naturalne i ludzkie, a ich przygotowanie i produkcja odbywają się w oznaczonym geograficznie regionie. Oznaczenia PGI zawiera jedynie wymóg, by produkty miały szczególną jakość, reputację lub inne elementy charakterystyczne przypisywane pochodzeniu geograficznemu,
a także by produkcja i przetwarzanie lub przygotowywanie elementów produkcyjnych miały miejsce w oznaczonym regionie geograficznym.

Sprawa Cassis de Dijon (Sprawa C-120/78)


Cassis de Dijon to francuski likier zawierający 15–20% alkoholu. Zgodnie z prawem niemieckim napoje spirytusowe, aby mogły być wprowadzone na rynek, powinny zawierać ściśle określoną, minimalną ilość alkoholu. W przypadku francuskiego likieru było to 25%. Wymogi te dotyczyły zarówno produktów krajowych, jak i pochodzących z innych państw członkowskich, w tym przypadku z Francji. ETS uznał regulację niemiecką za sprzeczną z art. 28 TWE, gdyż zajął stanowisko, iż ochrona uczciwości transakcji handlowych i ochrona konsumenta (na które to przesłanki powoływała się strona niemiecka) mogły być osiągnięte za pomocą środków mniej restrykcyjnych niż regulacja niemiecka. W tej sprawie wypracowano pojęcie wymogów koniecznych – podstaw, które mogą uzasadniać obowiązywanie regulacji krajowych utrudniających swobodny przepływ towarów. Katalog wymogów koniecznych nie jest zamknięty.

Wypracowano również zasadę wzajemnego uznawania – towar legalnie wyprodukowany i wprowadzony na rynek w jednym państwie członkowskim może być w sposób nieograniczony sprzedawany na obszarze całej Wspólnoty.


POWIĄZANE

Od 10 lutego Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa będzie przyjmował...

Około 92,6 tys. ton żywności o wartości ponad 265 mln zł trafi w tym roku do org...

Sytuacja na unijnym rynku rolnym nadal jest krytyczna. Potrzeba środków łagodząc...


Komentarze

Bądź na bieżąco

Zapisz się do newslettera

Każdego dnia najnowsze artykuły, ostatnie ogłoszenia, najświeższe komentarze, ostatnie posty z forum

Najpopularniejsze tematy

gospodarkapracaprzetargi
Nowy PPR (stopka)
Jestesmy w spolecznosciach:
Zgłoś uwagę